Home
Mijn carričre
Mijn boeken
Contact

De synopsis - De inleiding - De inhoudsopgave

Rammelend van de huidhonger

Klik hier voor de synopsis
Klik hier voor de inleiding
klik hier voor de inhoudsopgave

Iedereen kent de uitdrukking 'te rammelen van de honger'. Het geeft aan dat je meer dan flinke trek in eten hebt. Huidhonger is een term in de psychologie en pedagogiek die de behoefte van de pasgeborene aangeeft om aangeraakt te worden. Indien deze aanraking niet plaatsvindt, blijft dit onvervulde verlangen bestaan. Raphael werd direct na zijn geboorte voor enige maanden uit huis geplaatst en er was geen contact met zijn moeder en overige familie. Als volwassene rammelt hij van de huidhonger: zonder aanraking kwijnt hij weg. Knellende schoentjes leiden niet altijd tot crimineel gedrag of tot een verslaving. Dat bewijst het leven van Raphael wel. Het kan ook leiden tot een zoektocht naar genezing, herstel en balans, om uiteindelijk toch maatschappelijk te slagen.

Geboren als ongewenst kind en emotioneel verwaarloosd door ouders en broers/zussen. Als onveilig gehechte puber werd hij op 16-jarige leeftijd geplaatst in pleeggezin, alwaar hij korte tijd later seksueel misbruikt werd door zijn pleegvader. Na suďcidepogingen sloot hij zich aan bij een fanatieke christelijke kerk, waar hij niet zichzelf als homoseksueel mocht zijn. Om de warmte en aandacht die hij in eerste instantie bij deze kerk vond niet te willen verliezen, was hij bereid zijn homogevoelens op te geven. Hij trouwde en werd vader van vier kinderen.

Raphael verwierf landelijke bekendheid toen hij in de jaren tachtig in een EO televisieprogramma vertelde te geloven genezen te zijn van homoseksualiteit. Hij had toentertijd een boekje geschreven dat op fundamentele christelijke ideeën berustte en gericht was op verandering/genezing van homoseksualiteit. Velen vonden de weg naar de door hem opgerichte stichting, die tevens twee opvanghuizen operationeel had. In 1990 brak Raphael met deze fanatieke geloofsrichting en besloot voor zijn homoseksualiteit te kiezen. Dit kostte hem alles: zijn gezin, zijn werk en gezondheid. In 2006 schreef hij zijn autobiografie 'Rammelend van de huidhonger'. In deze autobiografie vertelt hij op een heldere en chronologische wijze hoe hij tot de keuzes in zijn leven is gekomen. Hoewel de beschreven gebeurtenissen indrukwekkend zijn, leest het boek als een roman.

Het boek is nog steeds actueel vanwege de huidige ontwikkelingen in de maatschappij betreffende radicale/fundamentalistische geloofsopvattingen versus andersdenkenden. Door het lezen van dit levensverhaal ontstaat inzicht hoe men in radikale (geloofs)opvattingen terecht kan komen en waarom het zo moeilijk is om een eenmaal aangehangen denkrichting weer los te laten.

Het boek is niet literair bedoeld. Het is geschreven zoals Raphael is: direct, zonder te veel omhaal van woorden en precies zoals het is beleefd. De inhoud van het boek is herkenbaar voor meerdere groepen mensen: (ouders van) homo's (die uit de kast willen komen) al dan niet met geloofsvragen hieromtrent, zij die een hechtingsstoornis, bindingsangst of Geen Bodem Syndroom hebben, zij die emotioneel verwaarloosd werden, zij die seksueel overschrijdend gedrag hebben ervaren, borderliners, ptss'ers, zij die contactverlies met familieleden ervaren, vaders/moeders die slachtoffer zijn van het Ouderverstotingssyndroom (PAS) en verder een ieder die interesse heeft in mens en maatschappij, dan wel religie in het algemeen.